เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2558 ผมได้มีโอกาสเข้ารับฟังบรรยาย เรื่อง"สมองแห่งความสุข" โดยคุณขุนเขา สินธุเสน เขจรบุตร ซึ่งบอกตรงๆจากใจเลยว่า ประทับใจมากๆ ก่อนที่คุณขุนเขาจะมาการรับรู้ที่มีคือ ค่าตัวแพงมาก จะต้องเก็บเกี่ยวให้มากที่สุด พอกระจายข่าวเรื่องคุณขุนเขากับการบรรยายพิเศษ ปรากฏว่ามีผู้สนใจเข้ารับฟังเป็นจำนวนมาก อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนถึงขนาดต้องหาเก้าอี้นั่งมาเพิ่ม ตัวเราก็ตั้งใจเป็นพิเศษเลยละในวันนั้น
เมื่อถึงเวลา 13.00 คุณขุนเขาก็มาถึงมีคุณป้ามาด้วย มาช่วยในการขายหนังสือที่คุณขุนเขาเขียนขึ้นทั้ง 3 เล่ม (ผมซื้อหมดทั้ง 3 เล่มเลย) แล้วการบรรยาย "สมองแห่งความสุขก็เริ่มขึ้น" เมื่อฟังจนจบสิ่งที่พบคือ ทฤษฎีเกี่ยวกับสมองเป็นอะไรที่มีการค้นพบกันต่อเนื่องทั้งความรู้เก่าเกี่ยวกับสมองและการบริหารและความรุ้ให้สมองและการสร้างความสุข ทฤษฎีเดียวกัน แต่นำเสนอแตกต่างกัน การเข้าถึงแตกต่างกัน ประมาณว่าคุณขุนเขาสามารถนำเสนอแบบง่ายๆ ที่คนไม่มีความรู้ด้านสมองสามารถเข้าถึงได้เป็นอย่างดี บอกตามตรงตอนนี้ผมอาจจะยังจำได้ไม่หมด แต่สิ่งหนึ่งที่จำได้ดีคือ การหายใจของหนู และการหายใจของเต่า ที่ผมจะนำมาฝากท่านผู้อ่านในวันนี้
คุณขุนเขา เล่าว่าได้ลองสังเกตุการหายใจของหนูดู ปรากฎว่าหนูหายใจเร็วมาก ฟิตฟิตฟิตฟิต เร็วจริงๆครับ คุณขุนเขาทำให้ดูด้วยเหมือนมาก แล้วก็เทียบกับการหายใจของเต่า ที่หายใจช้ามาก ฟีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พู ประมาณ 1 ลมหายใจใช้เวลา 3 นาที ความแตกต่างของลมหายใจทำให้เกิดความแตกต่างของอายุไขด้วย กล่าวคือ หนูที่หายใจเร็วมีอายุประมาณ 3-4 ปี แต่ เต่าที่หายใจช้ามีอายุ เป็น 100 ปี ตรงนี้ผมก็เลยนึกถึงเรื่อง อาหารของสมอง ดร.ธัญ ธรรมรงนาวาสวัสดิ์ กล่าวว่าอาหารของสมองคือ ออกซิเจ็นและน้ำตาล พอมาฟังคุณขุนเขาอีกครั้งนี้ศรัทธาเลยครับ
เมื่อคุณขุนเขาเล่าเสร็จแก่ก็ให้ผู้เข้าอบรมลองหายใจตามดู ง่ายๆครับ แค่หายใจเข้าให้สุดถึงท้องน้อยเป็นเวลาประมาณ 7 วินาที แล้วหายใจออกให้ฝึกทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเคยชินเป็นนิสัย อายุของเราก็จะยืดตามไปด้วยครับ
พบกันใหม่พรุ่งนี้ครับผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น